گذرگاه هفتخوان رستم
هفتخوان رستم سفری نمادین از اعماق ناخودآگاه به سمت بیداری خودِ برتر (تفرد) است. در هر خوان، پهلوان با یک اژدها، جادوگر یا دیو مواجه میشود که نمودار یک مانع یا گره روانی در درون خود ماست.
خوان اول: گرسنگی رخش (غرایز بقای روان)
خوان دوم: بیابان تفتیده (خشکی روحی و نومیدی)
خوان سوم: اژدها (رویارویی با غضب و سایههای سرکوبشده)
خوان چهارم: زن جادوگر (فریب آنیمای بلعنده و نقاب)
خوان پنجم: بند کشیدن اولاد (ادغام اراده طبیعی در روان)
خوان ششم: ارژنگ دیو (غلبه بر موانع و ترسهای اجتماعی)
خوان هفتم: دیو سپید (رویارویی با مظهر قدرت مطلق سایه)